De San - Diagnostisch Handboek

13.1

Gewrichtsaandoeningen


	- 13 Gewrichtsaandoeningen - 13.1 Diagnostiek van enkele reumatische aandoeningen - 13.1.5 Fysiologie - 13.1.5.3 Urinezuur

13.1.5.3 Urinezuur

Urinezuur vormt het eindproduct van het purinemetabolisme; purines zijn bouwstoffen van nucleïnezuren (DNA, RNA) en van ATP, een energierijke stof die energie levert voor processen als synthese, spiercontractie en transport door membranen. Bij een fysiologische pH is het urinezuur (als uraat) oplosbaar, echter bij een pH <6 is het in zijn ongedissociëerde vorm aanwezig en onoplosbaar; hetgeen aanleiding kan geven tot kristalvorming. De toxiciteit en de pathologische veranderingen in bijvoorbeeld het gewricht, kraakbeen en/of nier zijn dus volledig het gevolg van deze onoplosbaarheid. Eenmaal gevormde urinezuurkristallen kunnen aanleiding geven tot een ontstekingsproces omdat zij goede stimuli zijn tot het activeren van het complementsysteem. Hierdoor komen chemotactische factoren vrij die granulocyten aantrekken met weer als gevolg het ontstaan van een ontstekingsproces.

Verder in deze paragraaf:

Print deze pagina