 |
16.1.2.1 Uitgangspunten
Bij TDM gaat men er vanuit dat er, althans vanaf een zekere periode na de toediening, een verband bestaat tussen dosering, serum(bloed-) concentratie en het therapeutisch of toxisch effect van het geneesmiddel. Helaas gaat dat veelal niet op. Zo is het effect van geneesmiddelen meer gerelateerd aan de concentratie in het receptororgaan, dan aan de serumconcentratie of aan de dosis per lichaamsgewicht. Beter zou zijn als men direct de relatie zou kunnen meten tussen de dosering en het effect, zoals het geval is tussen de dosis van een anticoagulans en de stollingstijd of tussen de hoeveelheid toegediende insuline en het bloedglucosegehalte. Is dit niet mogelijk, dan zal men naar een empirisch verband zoeken tussen de serum(bloed-)concentratie op een gegeven moment na toediening en het te verwachten (on-)gewenste effect.
Verder in deze paragraaf:
 |
Print deze pagina |
|
 |