2.2.6.3 Zwangerschap en orale antistolling

Het gebruik van coumarinederivaten moet in het eerste trimester van de zwangerschap sterk worden ontraden in verband met de kans op teratogene afwijkingen bij de foetus. Osteodystrofie is het meest in verband gebracht met gelijktijdig gebruik van coumarinederivaten. Het gebruik van coumarines moet ook worden ontraden in de laatste maand van de zwangerschap vanwege de kans op bloedingen bij het kind indien de baring onverhoopt op gang zou komen. Gevreesd zijn dan intracraniale bloedingen.

Indien er een harde indicatie bestaat voor antistollingsbehandeling, zoals bv. bij een jonge vrouw met een mechanische kunstklep, dan dient coumarine te worden vervangen door heparine. De behandeling hiervan zal door de specialist geschieden.

Heparine passeert de placenta barriëre vrijwel niet. Het liefst dient coumarine te worden vervangen door heparine nog voor de conceptie of anders zo spoedig mogelijk nadat zwangerschap vaststaat. De kans op misvormingen dient dan met de ouders besproken te worden. Niet zelden wordt dan voor abortus gekozen.

De periodes van behandeling met heparine in het begin en aan het eind van de zwangerschap werden vroeger altijd klinisch uitgevoerd. Tegenwoordig kan volledige heparinisatie ook bereikt worden door middel van subcutane toediening van LMWH, zodat de behandeling op poliklinische basis kan worden uitgevoerd. Sommige trombosediensten zijn in staat ook deze behandeling uit te voeren.

Verder in deze paragraaf:

• Intramusculaire injecties
• Interactie met andere geneesmiddelen
• Ziekenhuisopname en orale antistolling
• Tandarts en orale antistolling
• Huisarts en patiënten met orale antistolling

Print deze pagina