 |
6.3.3.5 Overige afwijkingen op het ECG
Bundeltakblock
Het is een elektrocardiografische diagnose waarbij de geleiding door één van de beide takken van de bundel van His gestoord is, meestal op basis van coronairlijden of degeneratie van het distale geleidende systeem. Het rechter bundeltakblock (RBTB) heeft geen zekere pathologische betekenis. Het linker bundeltakblock (LBTB) wijst praktisch altijd op een myocardaandoening (fibrose, hypertrofie, ischemie). Het bemoeilijkt de ECG-diagnostiek van ischemie en infarcering. Het linker anterior fasciculair (hemi-block) block is een intraventriculaire geleidingsstoornis waarbij de voorste van de twee takken waaruit de linker bundel bestaat is geblokkeerd. Het heeft geen directe betekenis. Indien een bifasciculair block ontstaat, tegelijk met een RBTB dan ontstaat dezelfde situatie als bij een totaal V-block en zal nogal eens een pacemaker vereist zijn. Schildklierafwijkingen
Ernstige hypothyreoïdie in het stadium van myxoedeem kan leiden tot hartfalen. Er bestaat echter zelden een pittig oedeem. De hartactie is traag en niet zelden onregelmatig als gevolg van ventriculaire ritmestoornissen. Op het ECG treft men een bradycardie, een laag voltage, een verlengde PR-tijd, een verlengde QT-tijd, een verbreed QRS- complex, vlakke/negatieve T-toppen en vaak ventriculaire ectopie. Substitutiebehandeling met schildklierhormonen dient men zeer voorzichtig aan te vangen teneinde geen cardiale problematiek uit te lokken in de zin van decompensatie of myocardinfarct. Ernstige hyperthyreoïdie kan eveneens aanleiding geven tot decompensatie door uitputting en/of ritmestoornissen. Op het ECG ziet men een tachycardie met een korte PR-tijd of een atriumfibrilleren. Het voltage is meest hoog, de QT-tijd is kort en de T-toppen zijn spits. Soms is er een mengsel van supraventriculaire en ventriculaire ectopie. Vooral bij oudere mensen kan de herkenning van schildklierafwijkingen moeilijk zijn.
Verder in deze paragraaf:
 |
Print deze pagina |
|
|
