7.1.2.3 Lichamelijk onderzoek
Het lichamelijk onderzoek bij de vrouw omvat: lengte, gewicht, beharingpatroon, habitus en het gynaecologisch onderzoek bestaande uit een speculum onderzoek en een vaginaal toucher. Ernstig onder- (denk aan anorexia nervosa) of overgewicht hebben een negatieve invloed op kans op zwangerschap en kunnen de menstruele cyclus blokkeren. Een mannelijk beharingpatroon bij een vrouw geeft aanwijzingen voor een androgeen-exces; dit kan samenhangen met het PCO syndroom. Anovulatoire cycli alsmede anovulatie bij een oligomenorroe en amenorroe komen hierbij voor (voor details zie hoofdstuk ‘Cyclusstoornissen’). Bij de man wordt slechts een lichamelijk onderzoek verricht indien er een afwijkende semenanalyse gevonden wordt. Er wordt dan aandacht besteed aan: lengte, gewicht, beharingpatroon, habitus (kleine testikels en gynaecomastie, gecombineerd met afwijkende lengtegroei en weinig lichaamsbeharing zou kunnen passen bij het syndroom van Klinefelter). Bij het andrologisch onderzoek schenkt men aandacht aan de grootte van de testikels, evalueert de aanwezigheid van de epidydimis en het vas deferents (congenitale afwezigheid van het vas deferents komt voor bij cystische fibrose). De prostaat kan worden beoordeeld op indicatie van een prostatitis of mictie-klachten.
Verder in deze paragraaf:
 |
Print deze pagina |
|