 |
7.2.2.3 Onderzoeken bij complicaties
Zwangerschapsbraken
Fysiologisch braken (braken alleen in ochtenduren, rest van de dag het voedsel kunnen inhouden) is op zich geen indicatie tot onderzoek. Als dit braken na het 1e trimester aanhoudt, is nader onderzoek wel aangewezen.
Indien echter het syndroom van hyperemesis gravidarum ontstaat, is onderzoek van urine op ketonen geïndiceerd (teststrook of ‘dipstick’). Uiteraard dient overwogen te worden een echoscopie aan te vragen om een molazwangerschap of meerlingenzwangerschap uit te sluiten.  Zwangerschapshypertensie
Bij ca. 7% van de zwangerschappen van daarvóór normotensieve vrouwen kan in de tweede helft, zeer zelden in de eerste helft, een zwangerschapshypertensie optreden.
Het betreft een aandoening van onbekende etiologie met variabele expressie waarvan zwangerschapshypertensie er één is, zij het een hierbij veelvuldig voorkomende (zie tekstvak). Al naar gelang de wijze van expressie is er een kleine tot grote kans op foetale en moederlijke sterfte. Niet tijdig herkennen van zwangerschapshypertensie en vooral van zijn complicatie’s is derhalve potentieel levensgevaarlijk.
Als de patiënt zich presenteert met bovenbuiksklachten (belangrijkste symptoom), hoofdpijnklachten, gegeneraliseerd oedeem en visusstoornissen moet aan pre-eclampsie en eventueel aan de variant, het HELLP syndroom, worden gedacht en is het zinvol om de urine in elk geval op eiwit te onderzoeken (teststrook of ‘albustick’ voor albuminurie) en ASAT, ALAT, trombocyten, LD, Hb en serumkreatinine te bepalen. De diagnostiek kan ingewikkeld worden als pijn in de bovenbuik en misselijkheid niet gepaard gaan met hoge bloeddruk (hypertensie zit niet in de definitie van het HELLP syndroom!) en/of albuminurie. Men kan dan kostbare tijd verliezen door in de richting van maagulcus of galsteen-kolieken te zoeken.
Opmerking: fysiologisch oedeem (bv. alleen dikke voeten of ‘pitting edema’) is op zich geen indicatie tot onderzoek.
Vaginaal bloedverlies in het eerste trimester
Bloedverlies in het eerste trimester kan een teken zijn van een aankomende miskraam (kans: 15%). De cruciale vraag is of de zwangerschap intact is. Het meeste uitsluitsel hierin geeft het aanvragen van een (meestal transvaginaal uitgevoerde) echoscopie; een indicatie hiervoor kan zijn verschaffing van zekerheid aan de verontruste patiënte.
Algemeen gesproken zijn de routine-indicaties voor echo in 1e trimester met name: vitaliteit, termijndiscussie, vaststellen één- of meerling.
NB. Bij tekenen van pathologie (verschijnselen van acute buik, schouderpijn en bloedverlies wijzen op bv. buitenbaarmoederlijke zwangerschap) is 2e lijns-onderzoek geïndiceerd.
Verder in deze paragraaf:
 |
Print deze pagina |
|
|
